Streszczenie: Unijne regulacje dotyczące raportowania wpływu na środowisko mają zasięg wykraczający poza granice Europy, zmuszając firmy działające na terenie UE, w tym przedsiębiorstwa amerykańskie, do dostosowania się do nowych wymogów. Kluczowym elementem tych regulacji jest koncepcja podwójnej istotności, która nakłada na firmy obowiązek raportowania zarówno wpływu środowiska na działalność firmy, jak i odwrotnie – wpływu firmy na środowisko.
Europejski Zielony Ład zakłada ambitne cele, takie jak redukcja emisji gazów cieplarnianych o 55% do 2030 roku i osiągnięcie zerowej emisji netto do 2050 roku. W ramach tych działań wprowadzono Dyrektywę w sprawie sprawozdawczości przedsiębiorstw w zakresie zrównoważonego rozwoju (CSRD), która rozszerza obowiązki raportowe na więcej firm, w tym te spoza UE, jeśli ich działalność ma istotny wpływ na środowisko w Europie.
Nowe regulacje wymagają od firm dokładnej analizy i raportowania wpływu ich działalności na różne aspekty środowiska, co stanowi wyzwanie, zwłaszcza dla przedsiębiorstw przyzwyczajonych do dobrowolnego raportowania. Firmy muszą teraz uwzględniać wpływ swojej działalności na pracowników, społeczności, obszary geograficzne i ekosystemy, z którymi mają interakcje.
Unijne regulacje w zakresie raportowania będą oddziaływały na przedsiębiorstwa poza granicami Europy, wymagając od nich informowania o ich wpływie na środowisko daleko poza granicami UE.
Amerykańskie firmy, które prowadzą działalność w Europie, stoją przed strategicznym wyzwaniem związanym z respektowaniem przepisów. Przyzwyczajone do dostarczania inwestorom informacji na temat zrównoważonego rozwoju w ramach dobrowolnych ustaleń, teraz muszą przygotować się do przyjęcia rygorystycznych zasad systemu sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju i oswoić się z nową koncepcją: podwójnej istotności.
Celem Europejskiego Zielonego Ładu jest przyspieszenie przejścia na niskoemisyjną, zrównoważoną gospodarkę. Biorąc pod uwagę obecne i przyszłe potrzeby szerszego grona interesariuszy, rządy rozszerzają koncepcję odpowiedzialności korporacyjnej. Ich celem jest zmuszenie firm do myślenia wykraczającego poza konwencjonalne kalkulacje rentowności i uwzględnianie swojego wpływu na środowisko. Firmy już nie będą mogły tak łatwo zignorować zewnętrznych skutków swojej działalności. Będą musiały zastanowić się na tym, co wnoszą lub co niszczą także w kontekście tych, którzy korzystają z ich produktów bądź usług.
Zrozumienie i zmierzenie wpływu, jaki działalność gospodarcza firmy wywiera na świat, jest bardziej nowatorskim zadaniem niż ocena wpływu zdarzeń, zarówno rzeczywistych, jak i potencjalnych, na wyniki finansowe firmy. Wymaga to zidentyfikowania i zrozumienia wpływu, jaki działalność spółki, jej łańcuch wartości i produkty wywierają na pracowników, społeczności, obszary geograficzne i ekosystemy, z którymi spółka wchodzi w interakcje.
Ocena wpływu potencjalnie nieograniczonej liczby szkód lub korzyści, które mogą wynikać z działalności korporacyjnej, stanowi ogromne wyzwanie dla kadry zarządzającej, zwłaszcza gdy ujawnianie takich skutków jest regulowane prawnie.
Zielony czubek włóczni: UE i Zielony Ład
Europejski Zielony Ład wyznacza ambitne cele zrównoważonego rozwoju dla całej gospodarki, takie jak redukcja emisji gazów cieplarnianych o 55% do 2030 roku i osiągnięcie zerowej emisji netto do 2050 roku. Zestaw narzędzi politycznych UE jest rozbudowany: obejmuje systemy handlu uprawnieniami do emisji, mechanizm dostosowywania cen na granicach z uwzględnieniem emisji dwutlenku węgla, taksonomię zrównoważonej działalności gospodarczej, wymogi należytej staranności w zakresie zrównoważonego rozwoju oraz rozszerzone obowiązki powiernicze, a także inne inicjatywy. Wysiłki te mają mieć skutki eksterytorialne; opracowując Zielony Ład, Komisja Europejska oceniła, że około 80% negatywnych skutków działalności gospodarczej UE może znajdować się poza jej granicami.
Dyrektywa w sprawie sprawozdawczości przedsiębiorstw w zakresie zrównoważonego rozwoju (Corporate Sustainability Reporting Directive; CSRD) jest częścią pakietu reform Zielonego Ładu. Każda firma z siedzibą w USA, która ma większy niż minimalny ślad środowiskowy w UE, będzie podlegać wymogom dotyczącym ujawniania odpowiednich informacji. Na przykład spółka zarejestrowana w UE (niezależnie od jurysdykcji, której podlega jej jednostka macierzysta), która przekroczy pewne progi przychodów, obrotów lub zatrudnienia, będzie musiała spełnić te wymogi. Podczas gdy UE wprowadziła wymóg sprawozdawczości w zakresie zrównoważonego rozwoju około dekady temu w ramach dyrektywy w sprawie sprawozdawczości niefinansowej, CSRD ma obowiązywać pięciokrotnie więcej spółek. Ich sprawozdawczość będzie podlegała takim samym rygorom jak sprawozdawczość finansowa. Zostaje wprowadzony wymóg raportowania istotności wpływu obok istotności finansowej, co zapewnia właśnie podwójną istotność.
Amerykańskie spółki publiczne są dobrze zaznajomione z koncepcją istotności finansowej, ponieważ muszą składać sprawozdania do amerykańskiej Komisji Papierów Wartościowych i Giełd (Securities and Exchange Commission; SEC). Przez dziesięciolecia spółki korzystały z SEC Staff Accounting Bulletin No. 99 i szczegółowych wytycznych SEC dotyczących tego, co należy uwzględnić w sekcji omówienia i analizy zarządzania w swoich raportach finansowych, aby pomóc sobie w ustaleniu istotności. Wytyczne te koncentrują się jednak na wynikach finansowych i perspektywach spółki z punktu widzenia „rozsądnego inwestora”. Ocena istotności wpływu środowiskowego (choć powiązana) jest procesem koncepcyjnie i jakościowo odmiennym.
Dołącz do subskrypcji i przeczytaj artykuł tutaj.
