Narracje o gwałtownym zastępowaniu ludzi przez sztuczną inteligencję upraszczają rzeczywistość, która w praktyce okazuje się znacznie bardziej nierównomierna. Artykuł pokazuje, że wpływ AI na pracę przebiega etapami i różni się nie tyle między zawodami, ile między zadaniami, które je tworzą. Autor wprowadza pojęcie postrzępionej granicy automatyzacji i analizuje czynniki tarcia, takie jak regulacje, tolerancja na błędy, potrzeba ludzkiego osądu oraz inercja organizacyjna, które spowalniają wdrażanie AI. Na przykładach lotnictwa, medycyny, edukacji, programowania i transportu tekst wyjaśnia, dlaczego większość ról zawodowych ewoluuje zamiast znikać oraz jak liderzy mogą wykorzystać to zrozumienie do lepszego zarządzania talentami i transformacją organizacji.