Streszczenie: W świecie określanym dziś akronimem TUNA – turbulentnym, niepewnym, nowym i niejednoznacznym – tradycyjne, ilościowe podejście do zarządzania ryzykiem przestaje być wystarczające. Nawet instytucje zbudowane na rygorze analitycznym, takie jak Bank Anglii, muszą poszerzać swoje ramy interpretacyjne. Artykuł pokazuje, w jaki sposób bank centralny – odpowiedzialny za stabilność pieniężną i finansową Wielkiej Brytanii – zaczął systemowo wdrażać foresight strategiczny jako uzupełnienie klasycznych narzędzi analitycznych. Impulsem była inicjatywa Sarah Breeden, która dążyła do stworzenia przestrzeni dla myślenia wykraczającego poza codzienną rutynę decyzyjną. Proces obejmował budowę wspólnego języka, integrację analiz sektorowych ze scenariuszami narracyjnymi oraz szerokie zaangażowanie interesariuszy. Doświadczenie banku pokazuje, że strategiczne skanowanie horyzontu nie zastępuje danych – lecz wzmacnia zdolność organizacji do testowania założeń, identyfikowania słabych sygnałów i prowadzenia trudnych rozmów w warunkach wysokiej niepewności.
Banki centralne powstawały w czasach kryzysów. Dziś znów mierzą się z turbulencją – od geopolityki po sztuczną inteligencję. Jak instytucja zbudowana na liczbach uczy się pracować z narracją, wyobraźnią i wielością możliwych przyszłości?
Materiał dostępny tylko dla subskrybentów
Dołącz do subskrybentów MIT Sloan Management Review Polska Premium!
Kup subskrypcję