Streszczenie: Współczesne kompetencje menedżerów obejmują nie tylko umiejętności cyfrowe, ale także rozwój kompetencji miękkich, co staje się kluczowe w kontekście zmieniających się warunków rynkowych. Obecnie, aby odnieść sukces, menedżerowie muszą nie tylko efektywnie wykorzystywać technologie, ale także rozwijać zdolności krytycznego myślenia i kreatywności, które pozwalają na weryfikowanie informacji i poszukiwanie alternatywnych rozwiązań. W obliczu dynamicznych zmian, „lifelong learning”, czyli ciągłe uczenie się, jest koniecznością. Kolejnym istotnym trendem jest zmiana w podejściu do przywództwa. Menedżerowie coraz rzadziej pełnią role autokratyczne, a bardziej angażują się w wspieranie zespołów, kierując się wartościami. Współczesny menedżer musi także umieć zarządzać różnorodnością, obejmującą różnice w doświadczeniu, wieku, płci i kulturze, aby efektywnie współpracować w zróżnicowanych grupach.
Powszechnie uważa się, że kompetencje przyszłości wiążą się z digitalizacją, z którą mamy do czynienia praktycznie w każdej sferze życia. Jednak poza umiejętnościami technicznymi coraz bardziej widoczna jest tendencja powrotu do ludzkiego wymiaru biznesu, do człowieka. W najbliższym czasie silny będzie więc nie tylko ruch związany z cyfryzacją, ale także rozwój kompetencji miękkich – twierdzą eksperci EY Academy of Business. Co menedżerowie powinni uwzględnić w planie rozwoju własnego i firmy?
Czasy, kiedy ludzie zdobywali wykształcenie i wystarczało ono przez całe ich życie zawodowe, dawno się skończyły. Świat zmienia się tak szybko, że konieczny jest tzw. lifelong learning, czyli ustawiczne uczenie się. Menedżerowie powinni zadbać o stały rozwój kompetencji – zarówno swoich, jak i swoich pracowników.
„MYŚLENIE MA KOLOSALNĄ PRZYSZŁOŚĆ”
Maszyny i komputery mogą zastąpić ludzi w wykonywaniu wielu czynności, ale – na szczęście dla człowieka – nadal potrzebne jest myślenie. Nie wystarczy wiedzieć, skąd i jak pozyskać nowe informacje. Trzeba je także umieć zweryfikować. Menedżer przyszłości krytycznie podchodzi do otrzymywanych informacji, sprawdza hipotezy i wyciąga wnioski. Nie wierzy we wszystko, co słyszy.
Z krytycznym myśleniem nieodłącznie wiąże się kreatywność w poszukiwaniu alternatywnych rozwiązań. Menedżer przyszłości wychodzi poza schematy, poszukuje wciąż nowych dróg, chętnie uczy się nowych rzeczy. To wiąże się z odwagą próbowania czegoś innego i traktowaniem porażek – zarówno własnych, jak i zespołu – jako okazji do nauki.
„NIE PODĄŻAJ ZA TŁUMEM – NIECH TŁUM KROCZY ZA TOBĄ”
Zmienia się też model przywództwa. Do lamusa odchodzą menedżerowie autokraci. Pożądany jest raczej szef, który wspiera zespół w osiąganiu wyników, pełni rolę wspomagającą, służebną. Taka osoba umie pociągnąć ludzi za sobą, zarządza przez wartości, potrafi je wyznaczać i do nich przekonać. Identyfikuje się bardziej z zadaniem niż funkcją, jaką pełni w strukturze organizacji.
Umiejętności współpracy i zarządzania zespołem od lat należą do kluczowych kompetencji i to się nie zmieni. Zmienia się jedynie charakterystyczny dla danych czasów opis zachowań, które pod danym terminem się kryją. Dziś pojęciem opisującym współpracę w grupie jest różnorodność (ang. diversity). Oznacza ono nie tylko osoby inne pod względem charakterologicznym, ale także pod względem wieku, płci, języka, koloru skóry czy zaplecza kulturowego. Umiejętność pracy w grupie oznacza właśnie umiejętność zarządzania różnorodnością i współpracę wielokulturową, także z osobami o różnych kompetencjach i z różnym doświadczeniem.
Artykuł powstał na podstawie materiałów EY Academy of Business zebranych w Bazie Wiedzy – academyofbusiness.pl.
