Streszczenie: Poczucie sensu w pracy jest kluczowe dla zaangażowania i satysfakcji pracowników. Aby je podtrzymywać, warto skupić się na rozwijaniu sprawczości, co oznacza wykorzystanie mocnych stron i realizację istotnych celów. Równie ważne jest budowanie relacji z innymi, co sprzyja poczuciu przynależności i wspólnoty. Pracodawcy mogą wspierać te aspekty, tworząc środowisko umożliwiające pracownikom angażowanie się w projekty zgodne z ich wartościami oraz promując kulturę współpracy i otwartej komunikacji. mitsmr.plmitsmr.pl
Pracownicy wielu firmy i korporacji – mimo uporządkowanej struktury organizacyjnej, rozbudowanej opieki socjalnej, nowego ekspresu do kawy czy owocowych czwartków – po pewnym czasie czują się sfrustrowani. Brakuje im samorozwoju, a także dostrzegania sensu ich działań – pokazują to wyniki badania przeprowadzonego przez psychologów z Uniwersytetu SWPS.
Zespół naukowców zestawił perspektywę tzw. Wielkiej Dwójki (Big Two) – skonfrontował koncepcję postrzegania społecznego z poczuciem sensu wykonywanego zawodu. Jest to teoria, według której sprawczość i wspólnotowość są podstawowymi wymiarami postrzegania siebie oraz innych osób. Psychologowie wykazali, że dla naszego zawodowego dobrostanu znaczenie ma nie tylko realizowanie własnych celów i rozwój kariery (sprawczość), ale też wychodzenie poza „ja” i działanie na rzecz innych (wspólnotowość).
W dzisiejszym korporacyjnym świecie coraz częściej słychać narzekania pracowników na to, że ich praca nie ma większego znaczenia. Wyniki naszej analizy mogą być wykorzystane zarówno przez zatrudnionych, jak i firmy, którym zależy na motywowaniu zespołów.
Malwina Puchalska‑Kamińska
Coraz częściej jako jedną ze swoich potrzeb pracownicy wymieniają znaczenie pracy, natomiast korporacje regularnie skarżą się na brak zaangażowania i przywiązania pracowników do organizacji (wielokrotne zmiany miejsca zatrudnienia).
Nasze badanie pokazało, że wartość pracy wiąże się z przywiązaniem i zaangażowaniem w życie firmy. Dbanie o poczucie sensu jest więc strategią win‑win dla pracownika i samej korporacji.
dr Agnieszka Czerw
Z analizy psychologów wynika, że pracownicy postrzegają sens wykonywanego zawodu dwuwymiarowo: w perspektywie osobistej (rozwój, realizacja ważnego celu) oraz w perspektywie globalnej (znaczenie dla świata i korzyść dla innych). Istotne jest dla nich zarówno rozwijanie swojej sprawczości (wykorzystywanie swoich mocnych stron, realizowanie ważnych celów), jak i wspólnotowości (robienie czegoś dobrego np. dla społeczności lub środowiska).
Tzw. benefity podnoszą poziom motywacji jedynie krótkotrwale – pracownicy szybko się do nich przyzwyczajają i oczekują coraz większych atrakcji. Tymczasem dbanie budowanie sensu pracy zespołów jest długoterminową i korzystną strategią na utrzymanie oraz rozwijanie podwładnych.
Zanim „rzucimy pracę i wyjedziemy w Bieszczady” warto podjąć kroki, które mogą pomóc nam odnaleźć sens i zaangażowanie w pracę, którą mamy. Wiele osób skarży się na monotonne czy nieprzyjemne zadania w pracy. Warto się zastanowić: czy można sprawić, aby były bardziej stymulujące? Dlaczego te działania są ważne dla funkcjonowania organizacji? W jaki sposób te zadania łączą się z moimi wartościami? Taka mała interwencja może nam pomóc inaczej myśleć, a może nawet widzieć wartość w tych zadaniach.
dr Marta Roczniewska
W firmach, w których ludzie mają poczucie sensu pracy, naukowcy zaobserwowali większe zaangażowanie i przywiązanie do organizacji. Warto zatem stwarzać pracownikom takie warunki, w jakich będą mogli rozwijać się osobiście, np.: poprzez przekazywanie informacji zwrotnych, wspieranie wymiany wiedzy oraz pomaganie innym np. poprzez wolontariat czy akcje proekologiczne.
O badaniu
Zespół naukowców przeprowadził łącznie trzy badania za pomocą kwestionariuszy on‑line. Analiza objęła ponad 400 osób, które reprezentują różne branże i pracują na zróżnicowanych stanowiskach.
Badanie zrealizowały Malwina Puchalska‑Kamińska, psycholog z Uniwersytetu SWPS, dr Agnieszka Czerw, psycholog z Uniwersytetu SWPS w Poznaniu, dr Marta Roczniewska, psycholog z Uniwersytetu SWPS w Sopocie i Instytutu Karolinska w Sztokholmie. Publikacja na ten temat ukazała się w „Social Psychological Bulletin”.
