Dołącz do grona liderów, którzy chcą więcej
GEOPOLITYKA
Polska flaga

Skład grupy G7 to polityczny zabytek, a nie obraz współczesnej ekonomii

26 sierpnia 2019 4 min czytania
Zdjęcie Tomasz Kulas - Redaktor "MIT Sloan Management Review Polska", redaktor prowadzący "ICAN Management Review"
Tomasz Kulas
Skład grupy G7 to polityczny zabytek, a nie obraz współczesnej ekonomii

Streszczenie: Grupa G7, początkowo utworzona w 1973 roku jako G5 (Stany Zjednoczone, Wielka Brytania, RFN, Japonia i Francja), miała reprezentować najpotężniejsze gospodarki świata. W 1975 roku dołączyły Włochy, a rok później Kanada, tworząc G7. W latach 1997–2014 członkiem była również Rosja, co przekształciło grupę w G8. Obecnie skład G7 nie odzwierciedla już rzeczywistej potęgi gospodarczej na świecie. Kraje takie jak Chiny czy Indie, które mają znaczący wpływ na globalną ekonomię, nie są członkami tej grupy. To sprawia, że G7 staje się bardziej reliktem politycznym niż aktualnym obrazem współczesnej gospodarki.

Pokaż więcej

Skład grupy G7 to polityczny zabytek, a nie obraz współczesnej ekonomii

Co to jest grupa G7?

Wbrew pozorom odpowiedź na to pytanie nie jest prosta. Łatwiej odpowiedzieć, czym z założenia powinno być G7 – grupą państw identyfikowanych jako najpotężniejsze gospodarki ekonomiczne świata. Na początku – w roku 1973 – tworzyło ją pięć państw: Stany Zjednoczone, Wielka Brytania, RFN, Japonia i Francja. Następnie G5 zmieniło się w 1975 roku w G6 (doszły Włochy), a rok później w G7 (za sprawą Kanady). W tamtym czasie rzeczywiście było to 7 największych pod względem ekonomicznym gospodarek świata. W latach 1997–2014 członkiem była również Rosja – grupa funkcjonowała jako G8.

Czym jest obecnie G7?

W trwającym od soboty spotkaniu G7 we Francji biorą udział przywódcy siedmiu państw: Stanów Zjednoczonych, Japonii, Niemiec, Wielkiej Brytanii, Francji, Włoch i Kanady. Czy nadal są to najpotężniejsze gospodarki świata? Zdecydowanie nie. Czy może zatem chociaż „najbardziej uprzemysłowione”, cokolwiek znaczy ten niezbyt precyzyjny, ale chętnie używany ostatnio termin? Również nie.

Obrońcy tego forum już od lat twierdzą jednak, że to nie problem. Sęk w tym, że skład G7 nie jest ustalany przez tabelki i liczby, ale ma charakter dość nieformalnej struktury, bez stałych organów czy ścisłych reguł. Jedną z nielicznych zasad, jakie w nim obowiązują, jest dokonywana raz do roku zmiana prezydenckiej roli jednego z państw członkowskich i związanego z tym obowiązku organizacji spotkań na poziomie ministerialnym oraz szczytu – spotkania przywódców.

Całą nieformalną, niedopowiedzianą resztę stanowi wszystko to, co nazywamy polityką. To właśnie względy polityczne, a nie gospodarcze, przesądziły chociażby o usunięciu z grona G7/G8 Rosji po napaści na Krym i rozpoczęciu wojny w Donbasie. I także polityka stanowi o tym, że wśród państw tworzących grupę G7 brakuje Chin albo Indii.

Jaki powinien być skład G7 w 2019 roku?

Co się stanie, jeśli zostawimy na boku politykę i wrócimy do pierwotnego założenia, w którym przepustką zapewniającą akces do grupy G7 jest siła gospodarki kraju? Jej hipotetyczny skład ulegnie zmianie, a mówiąc mniej delikatnie – to będzie trzęsienie ziemi.

Kto wypadnie z hipotetycznego G7?

Na początku Włochy, które od lat są już raczej przykładem gospodarki borykającej się ze sporymi problemami finansowymi. Ale to nie koniec niespodzianek. Z G7 powinny także wypaść Francja (gospodarz obecnego szczytu!), Wielka Brytania i Kanada. Z tradycyjnego składu pozostałyby więc tylko trzy państwa: Stany Zjednoczone, Japonia i Niemcy. Ups…

Jakie państwa powinny za to znaleźć się w składzie grupy G7?

Jakie państwa powinny znaleźć się w składzie grupy, jeśli nadal obowiązywałby klucz dobierania jej składu pod względem potęgi gospodarczej członków? Przede wszystkim Chiny, które według Międzynarodowego Funduszu Walutowego są w tym momencie (dane z kwietnia 2019) największą gospodarką świata. Kolejnymi nowymi członkami, którzy powinni znaleźć się w G7, są Indie i Indonezja, a także „wyrzucona za złe sprawowanie” Rosja:

  • Chiny (19,24% światowego PKB PSN)

  • Stany Zjednoczone (15,03% światowego PKB PSN)

  • Indie (8,07% światowego PKB PSN)

  • Japonia (4,05% światowego PKB PSN)

  • Niemcy (3,15% światowego PKB PSN)

  • Rosja (3,07% światowego PKB PSN)

  • Indonezja (2,64% światowego PKB PSN)

Inspiracje z serii CZY WIESZ, ŻE są jak dobra kawa i chwila relaksu w pracy.
Jeśli jednak chcesz pogłębić umiejętności stosowania nowych technologii w biznesie, zapraszamy na stronę główną MIT Sloan Management Review Polska.

O autorach
Tematy

Może Cię zainteresować

Czy model biznesowy Dubaju przetrwa konfrontację z irańskimi dronami?

Odwet Iranu na ataki amerykańskie i izraelskie brutalnie narusza fundamenty, na których Zjednoczone Emiraty Arabskie zbudowały swoją potęgę gospodarczą. Dla przedsiębiorców, inwestorów i turystów staje się jasne, że wstrząsy geopolityczne przestały omijać terytoria dotychczas uważane za strefy wolne od ryzyka. Konflikt zbrojny kruszy filary dubajskiego cudu gospodarczego i wymusza rewizję strategii inwestycyjnych w regionie.

Multimedia
Wyzwania HR 2026: AI vs juniorzy, powrót do biur i kryzys zaangażowania
Pracujemy wydajniej niż kiedykolwiek, jednak polskie firmy mierzą się z niebezpiecznym paradoksem: nasze zaangażowanie spada. Czy w obliczu rewolucji AI, która zaczyna „pożerać” juniorów, oraz planowanego przez prezesów powrotu do biur, liderzy zdołają odzyskać zaufanie swoich zespołów? Zapraszamy na rozmowę Pawła Kubisiaka z Dominiką Krysińską o tym, jak HR przechodzi transformację z działu „dopieszczania pracowników” w twardego partnera strategicznego zarządu.
Ronnie Chatterji z OpenAI: dlaczego na zyski z AI musimy jeszcze poczekać?

Ronnie Chatterji, główny ekonomista OpenAI i były doradca Białego Domu, rzuca nowe światło na mechanizmy, które  zmieniają globalną produktywność. W rozmowie z Samem Ransbothamem wyjaśnia, dlaczego obecne inwestycje w czipy to zaledwie wstęp do rewolucji, po której AI stanie się silnikiem napędzającym naukę i codzienny biznes. Poznaj perspektywę człowieka, który łączy świat wielkiej polityki z technologiczną awangardą Doliny Krzemowej.

Agenci, Roboty i My: Jak AI zmienia oblicze pracy

Sztuczna inteligencja to już nie tylko technologiczna nowinka, ale najważniejszy temat w agendzie każdego nowoczesnego zarządu. Dowiedz się, dlaczego ponad połowa naszych codziennych zadań może wkrótce zostać zautomatyzowana, a mimo to ludzkie kompetencje, intuicja i empatia staną się bardziej pożądane niż kiedykolwiek wcześniej<span data-path-to-node=”2,11″>. Poznaj kluczowe wnioski z najnowszego raportu McKinsey Global Institute i sprawdź, jak skutecznie poprowadzić swoją organizację przez tę bezprecedensową transformację, budując innowacyjne partnerstwo między człowiekiem a algorytmemde=”2,15″>.

orkiestrator Orkiestrator – nowa rola menedżera w erze agentowej

W 2026 roku rola menedżera przestaje ograniczać się do zarządzania ludźmi. Lider staje się orkiestratorem pracy ludzi i autonomicznych systemów AI, projektując zdolność organizacji do skutecznej realizacji strategii. Przyszłość przywództwa to balans między technologiczną wydajnością a ludzkim sensem pracy.

Banda dupków: jak marki mogą skorzystać na wykorzystaniu obelg

W świecie marketingu, gdzie bezpieczne i wygładzone przekazy stają się tłem, niektóre marki decydują się na krok skrajnie ryzykowny: przejęcie pejoratywnych określeń i przekucie ich w fundament swojej tożsamości. Najnowsze badania dowodzą, że proces odzyskiwania obelg może być potężnym katalizatorem lojalności, o ile liderzy biznesu zrozumieją psychologiczne mechanizmy stojące za tym zjawiskiem.

Nowy MITSMR: Planowanie scenariuszowe. Jak zbudować firmę odporną na jutro

Niepewność nie jest dziś „czynnikiem ryzyka” — jest środowiskiem pracy. Dlatego w nowym MIT SMR odwracamy logikę klasycznego planowania: zamiast szlifować jeden perfekcyjny scenariusz, uczymy budować gotowość na wiele wersji jutra. Pokazujemy, jak planowanie scenariuszowe wzmacnia strategiczną odporność, co zrobić, by strategia nie utknęła w silosach oraz jak udoskonalić prognozowanie dzięki wykorzystaniu AI.

Różne pokolenia, różne potrzeby. Jak wiek zmienia oczekiwania płacowe?

Czy „atrakcyjne wynagrodzenie” znaczy to samo dla absolwenta i doświadczonego eksperta? Dane z najnowszych raportów Randstad pokazują, że oczekiwania płacowe wyraźnie zmieniają się wraz z wiekiem, sytuacją życiową i doświadczeniem zawodowym. Firmy, które chcą skutecznie przyciągać i zatrzymywać talenty w 2026 roku, muszą odejść od jednolitej polityki wynagrodzeń i postawić na precyzyjne dopasowanie oferty do różnych pokoleń.

Premium
Zacznij zarabiać na retroinnowacjach

W świecie zdominowanym przez sztuczną inteligencję i cyfrowy nadmiar rośnie popyt na produkty, które łączą przeszłość z teraźniejszością. Od „głupich telefonów” po nowoczesne gramofony – konsumenci coraz częściej wybierają rozwiązania prostsze, trwalsze i bardziej autentyczne. Retroinnowacja staje się realną strategią wzrostu dla firm, które potrafią twórczo odświeżyć starsze technologie i dopasować je do współczesnych oczekiwań.

Architektura odporności

W świecie, w którym kryzysy eskalują szybciej niż procesy decyzyjne, przewagę daje nie perfekcyjny plan, lecz gotowość na wiele wariantów przyszłości. Redaktor naczelny wskazuje, że architektura odporności wymaga odejścia od sztywnego prognozowania na rzecz scenariuszowego myślenia, strategicznego foresightu i konsekwentnego wzmacniania wewnętrznych fundamentów organizacji.

Materiał dostępny tylko dla subskrybentów

Jeszcze nie masz subskrypcji? Dołącz do grona subskrybentów i korzystaj bez ograniczeń!

Subskrybuj

Otrzymuj najważniejsze artykuły biznesowe — zapisz się do newslettera!