Ciąża jest naturalnym etapem w życiu osobistym olbrzymiej większości pracujących kobiet i w przypadku osób zdecydowanych na rozwój kariery zawodowej wiąże się najczęściej z krótką przerwą w pracy. Jednak wielu szefów jest przekonanych, że przyszła mama, koncentrująca się na urodzeniu i wychowaniu dziecka, nie może być dobrym pracownikiem, a tym bardziej menedżerem. Dlatego kobiety w ciąży mają poważny problem z podjęciem decyzji, kiedy i jak poinformować pracodawcę o nowej sytuacji w swoim życiu.

Przed takim dylematem stanęła Ewa Kamińska, bohaterka studium przypadku, zatrudniona w międzynarodowej firmie logistycznej. Kandydatka na atrakcyjne stanowisko właśnie dowiedziała się, że jest w ciąży, i waha się, czy podzielić się tą wiadomością z kimkolwiek poza najbliższymi osobami. Osoby z jej najbliższego otoczenia radzą, by wstrzymała się z informowaniem pracodawcy o swojej sytuacji do momentu, gdy już jej awans stanie się faktem. Jednak bohaterka, która w procesie rekrutacji wykazała się wysoką dojrzałością menedżerską, choć obawia się, że ciąża może ją pozbawić awansu, ma również opory przed ukrywaniem prawdy przed swoimi przełożonymi.

Zastosowana przez Spectrę metoda selekcji pracowników jest nieskuteczna, ale przede wszystkim znacznie opóźnia istotne działania związane z redukcją zatrudnienia. A ogrom zmarnowanego czasu, wynikający zarówno z pominięcia funkcji HR na wczesnym etapie procesu M&A, jak i wdrożenia projektu oceny, nie pozwoli osiągnąć celu zdefiniowanego przez zarząd.