Kilka miesięcy temu grupa uznanych naukowców, prezesów firm, konsultantów, przedsiębiorców i menedżerów, działająca pod wodzą Gary’ego Hamela, przedstawiła na łamach Harvard Business Review 25 najpilniejszych wyzwań stojących dziś przed dziedziną zarządzania. Wśród nich co najmniej trzy – na nowo ukształtować firmy i rozbić je na części, zapewnić demokratyczny dostęp do informacji, utworzyć wewnętrzne rynki pomysłów, talentów i zasobów – dotyczyły konieczności przekształceń tradycyjnych, silosowych struktur organizacyjnych. Zmiany te stają się dziś możliwe dzięki upowszechnieniu internetu oraz nowej architektury i nowych modeli wymiany informacji. Ostatnie kilkadziesiąt lat to okres gwałtownego rozwoju technologii informatycznych. Rozwój rozwiązań informatycznych odbywał się jednak przede wszystkim w obrębie przedsiębiorstw. Z czasem stało się to jednym z podstawowych ograniczeń ich wzrostu. Pojawienie się nowego kanału wymiany informacji, czyli internetu, nasiliło potrzebę integracji korporacyjnych sieci i systemów informatycznych, a także włączenie w ten obieg danych konsumentów. Doprowadziło także do powstania nowych trendów w rozwoju architektury systemów i modeli wymiany informacji. Trzy najważniejsze z nich to: upowszechnienie architektury systemów informatycznych, tzw. architektury zorientowanej na usługi (Service Oriented Architecture – SOA), opartej na podstawowych komponentach – usługach webowych (Web Services); pojawienie się modelu dostarczania rozwiązań technologicznych, określanego mianem cloud computing; rozwój modelu komunikacji, wykorzystującego narzędzia do porozumiewania się w internecie, określane mianem Web 2.0, a w przypadku komunikacji biznesowej – Enterprise 2.0.